Je trekt je schoenen aan, je man staat al bij de deur en jij loopt nog één keer naar de wc. Voor de zekerheid. Incontinentieverbandje in. Tien minuten later voel je het toch: je plas loopt eruit. Urineverlies tijdens wandelen maakt van een ontspannen rondje een tocht waarin je nog maar aan één ding denkt: ik wil naar huis.
Zo ging het jarenlang bij Marieke (63). Toen behandeling met een ring niet hielp, kwam bij haar huisarts een operatie ter sprake. In dit artikel lees je haar verhaal. Je leest ook wat er bij urineverlies bij wandelen in je bekkenbodem gebeurt en waarom een ring het urineverlies niet altijd oplost. Verder ontdek je wat een operatie met een bandje wel en niet oplevert. En je leert het verschil herkennen tussen urineverlies bij inspanning en urineverlies bij aandrang.
01 · Ervaring
Urineverlies tijdens wandelen: het verhaal van Marieke (63)
Marieke verloor urine zodra ze ging wandelen, ook als ze kort daarvoor nog naar de wc was geweest.
Voordat ik ging wandelen, ging ik al drie keer naar de wc. Ik wist dat ik het anders niet droog zou houden. Dan was ik pas tien minuten weg en begon het: de urine liep er gewoon uit.
Samen met haar man liep ze graag een rondje van zo’n vijftig minuten. Steeds vaker liep de angst voor urineverlies met haar mee.
Op een gegeven moment denk je alleen nog: ik wil naar huis, ik wil naar huis. Zo bang was ik geworden voor het urineverlies. Mijn inlegkruisje of maandverband was na het wandelen helemaal nat. Soms zelfs mijn bovenkleding. Je voelt je vies. Na elke wandeling moest ik me verschonen.
Daarmee beschrijft Marieke iets wat veel vrouwen herkennen. De last zit niet alleen in het urineverlies zelf, maar ook in de waakzaamheid die erbij hoort. Je kiest je route op de plekken waar een wc is en je maakt je wandelingen korter. Wat je ontspanning zou moeten geven, voelt zo als een moment waarop je steeds op je lichaam let.
02 · Verzakking
Urineverlies tijdens wandelen bij een verzakking: eerst een ring
Marieke had al jaren een verzakking. Zolang ze werkte, zag ze geen aanleiding om daar iets aan te doen, omdat er bijna altijd een toilet in de buurt was. Pas toen ze stopte met werken en meer ging wandelen, ging ze naar de huisarts.
- 1
“Begin eens met een ring”
“Hij zag een verzakking, maar raadde me aan niet meteen voor een operatie te kiezen. ‘Begin eens met een ring’, zei hij. Eerst leek het te helpen, maar na een paar weken merkte ik: nee, het helpt niet. Ook met een andere ring bleef ik niet droog.”
- 2
“Misschien toch een operatie”
“Toen zei de huisarts: ‘Als de ringen niet helpen, moet je misschien toch aan een operatie denken.’”
- 3
“Ik ging zoeken of er nog iets anders was”
“Ik wilde graag van het urineverlies af, maar over die operatie had ik twijfels. De matjes en bandjes kwamen in het nieuws. En de huisarts vertelde ook dat een operatie nooit zonder risico is. Daarom ging ik zoeken of er nog iets anders was.”
03 · Pessarium
Helpt een ring (pessarium) tegen urineverlies bij inspanning?
Niet altijd. Een verzakking en urineverlies bij inspanning gaan vaak samen, maar het zijn twee verschillende problemen met elk een eigen oorzaak. Een ring, ook wel pessarium genoemd, ondersteunt de verzakte organen: hij houdt blaas en baarmoeder op hun plaats. Daarmee is het urineverlies niet vanzelf opgelost. Volgens de NVOG ervaren sommige vrouwen na het plaatsen van een ring zelfs meer urineverlies.2
Verzakking
Blaas en baarmoeder zakken. Een ring ondersteunt de verzakte organen en houdt ze op hun plaats.
Urineverlies bij inspanning
De bekkenbodem vangt de druk bij elke stap niet op tijd op. Daar verandert een ring niets aan.
Dat de ring Marieke niet droog hield, betekent dus niet dat de behandeling mislukte. De ring deed waarvoor hij bedoeld is. De oorzaak van haar urineverlies lag alleen ergens anders: niet in de positie van haar organen, maar in de manier waarop haar bekkenbodem bij elke stap reageerde.
Een vergelijkbare ervaring lees je in het verhaal van Nyncke (37), die na zeven jaar weer droog hardloopt, zonder ring.
04 · Operatie
Is een operatie met een TVT-bandje nodig bij urineverlies tijdens wandelen?
Een operatie is vaak niet de eerste stap, maar kan wel een keuze zijn die bij jou past. Bij urineverlies bij inspanning gaat het bijna altijd om een kunststof bandje onder de plasbuis. Dat heet ook wel een midurethrale sling, TVT of TOT. Bij elke stap of hoestbui stijgt de druk in je buik. De plasbuis wordt dan tegen het bandje gedrukt, zodat er minder urine langs kan.
De NVOG noemt deze cijfers: ongeveer 85 procent van de vrouwen is na de operatie droog. Bij 9 procent neemt het urineverlies duidelijk af zonder dat ze helemaal droog worden en bij 6 procent helpt de operatie niet.1
van de vrouwen is na de operatie droog
krijgt binnen vijf jaar een complicatie waarvoor ze terug moet naar het ziekenhuis
De kans op succes is dus groot. Daar staan nadelen tegenover, te beginnen bij de ingreep zelf. Die gebeurt onder narcose, met een ruggenprik of met een slaapmiddel en plaatselijke verdoving. Via een sneetje in de vaginawand wordt het bandje geplaatst. Het wordt niet vastgezet, maar groeit vast in het weefsel eromheen. De eerste dagen heb je vaak pijn in je liezen of bovenbenen. Twee weken lang til je niet zwaar en fiets je niet. Sporten bouw je pas na drie weken weer op en de eerste vier weken heb je geen gemeenschap.1
Daarna kunnen er klachten ontstaan. Bij ongeveer 5 procent van de vrouwen wordt de blaas prikkelbaarder, met urineverlies bij aandrang als gevolg. Bij ongeveer 3 procent komt het bandje na verloop van tijd bloot te liggen in de vagina. Dat kan pijn en afscheiding geven, ook bij het vrijen. Soms blijft er een trekkende pijn, waarvoor een kleine correctie nodig is.1 Een groot Engels onderzoek onder ruim 92.000 vrouwen liet zien dat ongeveer 10 procent van de vrouwen tijdens de ingreep of in de vijf jaar erna een complicatie kreeg waarvoor ze opnieuw in het ziekenhuis belandde.6
Over de lange termijn is nog veel onduidelijk. Het bandje blijft levenslang zitten en van de nieuwste variant, de minisling, zijn de effecten op lange termijn nog niet bekend.1 Verder geeft een bandje de plasbuis steun van buitenaf. De werking van je bekkenbodem zelf verandert er niet door. Neem dus goed de tijd om de voor- en nadelen samen met je arts af te wegen, zoals Marieke deed.
05 · Oorzaak
Wat is de oorzaak van urineverlies tijdens wandelen?
De oorzaak van urineverlies bij inspanning ligt vaak niet in een te zwakke bekkenbodem, maar in een bekkenbodem die te traag reageert, te veel spanning vasthoudt of vermoeid raakt. Een gezonde bekkenbodem werkt als een trampoline. Bij elke stap veert hij mee en vangt hij de druk vanuit je buik op, een fractie van een seconde voordat die druk de blaas bereikt. Daar denk je niet over na: dat regelt je brein. Bij urineverlies bij inspanning is het juist dat automatische deel dat niet goed meer werkt.
- 01
Te traag
De bekkenbodem reageert net te laat op de druk bij elke stap.
- 02
Te gespannen
De spieren staan de hele dag ongemerkt aan en hebben weinig over als het erop aankomt.
- 03
Vermoeid
Een bekkenbodem die steeds aanstaat, raakt moe en vangt de druk minder goed op.
- 04
Signaal te laat
De kracht is er wel, maar het commando vanuit het brein komt te laat.
Veel vrouwen gaan ervan uit dat hun bekkenbodem te zwak is. Vaak ligt het anders. De bekkenbodem staat de hele dag ongemerkt aangespannen, uit gewoonte, uit spanning of uit angst voor een ongelukje. Artsen noemen dat een niet-ontspannende bekkenbodem.3 Vergelijk het met je schouders aan het eind van een volle dag. Je hebt ze nooit bewust opgetrokken. Toch voel je pas laat hoeveel spanning erop staat. Een spier die al aangespannen is, heeft weinig over op het moment dat het erop aankomt. En een trampoline die te stijf gespannen staat, verliest zijn veerkracht.
Daarnaast speelt timing een rol. In een onderzoek uit 2025 reageerde de bekkenbodem bij vrouwen met stressincontinentie later op een hoestbui. Hun spierkracht was even groot als die van vrouwen zonder klachten.4 De spieren zijn er dus wel. Alleen komt het signaal vanuit het brein te laat. Tijdens het wandelen volgen die kleine drukmomenten elkaar duizenden keren op. Dat verklaart waarom urineverlies tijdens lopen vaak niet meteen begint, maar pas na een tijdje. Zo beschreef Marieke het ook: de eerste minuten gaat het goed, daarna begint het urineverlies.
Dit verklaart ook waarom harder aanspannen vaak weinig oplevert: je stapelt dan kracht op spanning. Gelukkig kun je de aansturing van je bekkenbodem opnieuw leren, op elke leeftijd. Je brein blijft veranderbaar; dat vermogen heet neuroplasticiteit. Meer hierover lees je in waarom de meeste kegeloefeningen niet werken.
06 · Ervaring
Droog wandelen zonder operatie: “Ik ga vooraf niet eens naar de wc”
Marieke zocht verder en kwam uit bij de SUN training. Ook daar twijfelde ze eerst over.
- Vooraf
“Onbekend maakt onbemind. Er bestaat zoveel wat niet werkt. Ik heb het met mijn man en mijn zus overlegd. Mijn zus is verpleegkundige. Ze zei: ‘Dan heb je het in elk geval geprobeerd. Die operatie kan altijd nog.’ Dat Erna arts is en in verschillende ziekenhuizen heeft gewerkt, gaf me vertrouwen.”
- Onderweg
“Ik merkte al snel effect. Binnen korte tijd had ik minder last. Ik deed de oefeningen trouw. Als ik ergens voor ga, wil ik het ook goed doen.”
Nu kan ik langer dan een uur lopen zonder urineverlies. Ik ga vooraf niet eens naar de wc en toch blijf ik helemaal droog. Ik hoef me na het wandelen nooit meer te verschonen. Dat geeft me zo’n vrijheid. Een wereld van verschil.
“Ik zag echt op tegen zo’n operatie. Dat ik die niet hoef te ondergaan, daar ben ik enorm blij mee.”
07 · Inspanning of aandrang
Komt urineverlies tijdens wandelen door je bekkenbodem of door je brein?
Bij Marieke ging het om urineverlies bij inspanning, veroorzaakt door de druk bij elke stap. Toch kan urineverlies tijdens wandelen ook samenhangen met aandrang. In dat geval ligt de oorzaak minder in de reactie van je bekkenbodem en meer in de manier waarop je brein je blaas aanstuurt.
Plassen is een samenwerking.
- Je blaas
- vangt de urine op.
- Je bekkenbodem
- is de rem.
- Je brein
- is de portier die beslist of het moment geschikt is.
Staat je zenuwstelsel op scherp, dan raakt die portier sneller in paniek en luidt hij al bij een kleine hoeveelheid urine de noodklok. Je voelt dan sterke aandrang, terwijl je blaas nog lang niet vol is.
Het onderscheid tussen beide vormen is niet altijd eenvoudig te maken en vaak spelen ze tegelijk. De volgende kenmerken geven richting.
Kenmerken van urineverlies bij inspanning
- Je verliest druppels of scheutjes bij een stap van de stoep, bij het afdalen van een heuvel of als je versnelt.
- Je verliest meestal na een bepaalde tijd urine en daarna bij elke stap.
- Je voelt vooraf geen aandrang.
- Je verliest ook urine bij hoesten, niezen, lachen, tillen of springen.
Kenmerken van urineverlies bij aandrang
- Vlak voor het urineverlies voel je plotseling sterke aandrang.
- Het gebeurt op onlogische momenten: de ene keer pas na een half uur, de andere keer al voordat je de straat uit bent.
- Je moet vaak plassen en er komen steeds kleine hoeveelheden.
- Je gaat voor de zekerheid nog een of een paar keer naar de wc voordat je de deur uitgaat. Lees ook waarom plassen voor de zekerheid je aandrang erger maakt.
- Een lange wandeling of autorit zonder toilet in de buurt maakt je onrustig, omdat je denkt: wat als ik moet?
Het is ook goed om na te gaan of het echt om urine gaat. Heb je al lang urineverlies, dan kan je brein je oude informatie blijven geven. Het is zo gewend aan urineverlies tijdens het wandelen, dat het dat gevoel ook oproept als er niets gebeurt. Draag in dat geval een inlegkruisje en bekijk het na de wandeling. Urine is geel en warm en trekt direct in; vaginaal vocht ziet er anders uit.
08 · Huisarts
Wanneer moet je eerst naar de huisarts?
Urineverlies is vervelend, maar meestal niet gevaarlijk. Laat je wel eerst helpen door je huisarts als je een van deze dingen merkt:
- bloed in je urine;
- pijn of een branderig gevoel bij het plassen;
- koorts;
- klachten die plotseling zijn ontstaan of plotseling erger worden;
- een zwaar of drukkend gevoel in je vagina of een bobbel bij de ingang;
- het gevoel dat je blaas niet goed leeg raakt;
- doofheid of krachtverlies in je benen of billen. Ga dan direct.
Je huisarts kan je ook doorverwijzen naar een bekkenfysiotherapeut.
09 · Vragen
Veelgestelde vragen over urineverlies tijdens wandelen
Moet ik minder drinken voor een wandeling?
Liever niet. Minder drinken lijkt een logische oplossing, maar sterk geconcentreerde urine prikkelt de blaaswand. Daardoor krijg je eerder aandrang: precies wat je tijdens een wandeling wilt voorkomen. Drink daarom zoals je gewend bent.
Helpt het om voor de wandeling nog even te plassen?
Dat hangt af van de duur van je wandeling. Verwacht je langer dan een tot anderhalf uur geen toilet tegen te komen, dan is plassen voor vertrek verstandig. Ga je kort de deur uit en was je net nog geweest, dan is het een voorzorgsplasje. Doe je dat vaak, dan raakt je brein eraan gewend om al bij een kleine hoeveelheid urine alarm te slaan. Zo kunnen voorzorgsplasjes de aandrang op den duur juist versterken. Meer hierover lees je in plassen voor de zekerheid.
Wat kun je doen tegen urineverlies tijdens wandelen?
Begin met vaststellen welke vorm van urineverlies je hebt: urineverlies bij inspanning, urineverlies bij aandrang of een combinatie. Ga na of het werkelijk om urine gaat, blijf normaal drinken en ga niet steeds voor de zekerheid naar de wc. Heb je een van de signalen uit het huisartsenlijstje, laat je dan eerst onderzoeken. Bij urineverlies bij inspanning helpt harder aanspannen vaak weinig. Een aanpak die zich richt op het loslaten van overtollige spanning en op de timing van je bekkenbodem werkt dan vaak beter. Een operatie met een bandje is een mogelijkheid als dat onvoldoende helpt. Of als je daar na een goede afweging bewust voor kiest.
Gaat urineverlies tijdens wandelen vanzelf over?
Soms wel, bijvoorbeeld in de eerste maanden na een bevalling. Daarna verdwijnt het vaak niet meer vanzelf. Dat betekent niet dat het blijvend is: zowel de werking van je bekkenbodem als de aansturing vanuit je brein kan veranderen, ook na jarenlange klachten.
10 · De kern
De kern: weer wandelen zonder erover na te denken
Een goede wandeling is een wandeling waarin je niet aan je blaas of bekkenbodem denkt.
Waarin je praat, om je heen kijkt en pas thuis merkt dat je er geen moment bij hebt stilgestaan.
Een operatie kan daarbij helpen, maar het is niet de enige weg. Urineverlies tijdens wandelen komt zelden door te weinig kracht. Vaker gaat het om timing, spanning en de samenwerking tussen je blaas, je bekkenbodem en je brein. Het begint met weten welke vorm van urineverlies je hebt. Bespreek daarna de mogelijkheden met je huisarts en neem de tijd om te kiezen wat bij jou past.
Bronnen
- 1. NVOG, deGynaecoloog.nl: Midurethrale sling: een bandje tegen urineverlies. Geraadpleegd op 4 november 2026.
- 2. NVOG, deGynaecoloog.nl: Pessarium: een ring tegen een verzakking. Geraadpleegd op 4 november 2026.
- 3. Faubion SS, Shuster LT, Bharucha AE. Recognition and management of nonrelaxing pelvic floor dysfunction. Mayo Clinic Proceedings 2012;87(2):187-193. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/22305030
- 4. Cough-induced contraction response time and strength of the pelvic floor muscles between women with and without stress urinary incontinence (2025). pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/41013152
- 5. Nederlandse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie: Richtlijn Urine-incontinentie bij vrouwen. Geraadpleegd op 4 november 2026.
- 6. Keltie K, Elneil S, Monga A, et al. Complications following vaginal mesh procedures for stress urinary incontinence: an 8 year study of 92,246 women. Scientific Reports 2017;7:12015. nature.com/articles/s41598-017-11821-w


