Je niest. Je tilt je kind op. Je rent een rondje. En ja hoor… wéér nat.
Je weet dat je niet de enige bent, maar het voelt wel zo. Niemand praat er echt over, toch? Urineverlies bij vrouwen. Of zoals Google het noemt: “ongewild urineverlies bij vrouwen”. Alsof het iets kleins is. Maar voor jou voelt het groot. Vervelend groot. Want het beperkt je. In wat je doet, in hoe je je voelt, in hoe je beweegt.
Herkenbaar? Urineverlies bij vrouwen is geen uitzondering
Je houdt van bewegen. Van sporten. Van met je kinderen spelen. Maar sinds een tijdje… twijfel je. Trampolinepark? Liever niet. Bootcamp? Alleen als er een wc in de buurt is. En zelfs op je werk draag je voor de zekerheid iets in je ondergoed.
Misschien heb je al bekkenfysiotherapie geprobeerd. Of je hebt die oefeningen gedaan, trouw, maandenlang. Maar het effect? Mwah. En je vraagt je af: “Moet ik hier gewoon mee leren leven?”
Het eerlijke antwoord? Nee. Er is meer mogelijk. Véél meer.
Eerst even dit: welk type urineverlies heb jij eigenlijk?
Niet alle urineverlies is hetzelfde. En dat is belangrijk om te weten. Want pas als je weet wat voor soort urineverlies je hebt, kun je ook kiezen wat werkt. Dit zijn de meest voorkomende types:
Stressincontinentie
Urine ontsnapt bij druk: hoesten, springen, tillen. Vaak na zwangerschap of door verzwakte bekkenbodemspieren. Komt veel voor bij actieve vrouwen. Urineverlies bij vrouwen door stressincontinentie vraagt om meer dan knijpoefeningen. Het vraagt om échte functionele kracht.
Aandrangincontinentie
Je voelt plotseling, hevig: ik móet nú plassen. En dan red je het net niet. Soms is de oorzaak duidelijk (zoals een blaasontsteking), maar vaak ook niet. Blaastraining en zenuwregulatie kunnen dan helpen. Denk aan ademhaling, rust, controle – maar ook aan gerichte training.
Gemengde incontinentie
Je hebt beide. Drukverlies én aandrang. Dat maakt het complexer, maar zeker niet hopeloos. Juist dan is een totaalaanpak belangrijk. Geen symptoombestrijding, maar werken aan coördinatie, kracht én timing.
Veel vrouwen hebben last van deze vorm zonder het te weten.
Overloopincontinentie
Je blaas loopt over zonder dat je het merkt. Minder vaak voorkomend, maar wel belangrijk om te herkennen. Vaak voel je geen aandrang, maar verlies je tóch. Dit vraagt om medische check-up en gerichte begeleiding.
👉5 signalen dat je last hebt van urineverlies bij vrouwen:
- Je verliest urine bij hoesten, lachen of tillen
- Je moet altijd weten waar een toilet is
- Je voelt plotselinge drang en redt het net niet
- Je draagt inlegkruisjes ‘voor de zekerheid’
- Je ontwijkt sport of sociale activiteiten (zoals hockey, dansen of trampoline springen)
👉Deze signalen komen vaak voor bij plassen bij sporten vrouw – herken je dat?
👉Weet je niet zeker welk type je hebt? Doe dan nu de gratis check. Binnen 2 minuten weet je waar je staat.
Waarom het niet jouw schuld is (maar wel jouw kans)
Je hebt niets verkeerd gedaan. Urineverlies na zwangerschap, na zware belasting of door hormonale veranderingen is géén zeldzaamheid. En nee, bekkenfysiotherapie werkt niet altijd – zeker niet als de oorzaak dieper zit.
Wat veel vrouwen niet weten: je bekkenbodem is onderdeel van een keten. Je ademhaling, je houding, zelfs hoe je beweegt in je dagelijks leven heeft invloed op die spieren. Train je alleen geïsoleerd, dan mis je de kracht van het geheel.
Wat werkt dan wél? Een aanpak die verder kijkt dan alleen de bekkenbodem. Die past bij jouw drukke leven. Korte, doelgerichte trainingen. Met weerstand. Met opbouw. Mét resultaat.
Stop met aanpassen – ga weer dóen
Stel je voor… dat je weer voluit kunt springen met je kinderen. Sporten zonder schrik. Niet meer eerst naar de wc voor elke wandeling. Geen verborgen inlegkruisjes meer in je sporttas.
Gun jezelf dat. Want er is een oplossing. En die begint bij duidelijkheid.
Ontdek welk type urineverlies jij hebt
Doe nu de gratis check en ontdek welke oplossing écht bij jou past. Binnen 2 minuten weet je waar je staat.
Je hoeft dit niet stilletjes te verdragen. Je mag kiezen voor verandering. En je mag het licht houden. Zoals een klant laatst zei:
“Ik dacht dat ik ermee moest leren leven. Maar ik heb weer controle. En dat voelt als vrijheid.”